سوالی که مدتی ذهن من رو مشغول کرده اینه که اگه خاتمی رئیس جمهور آینده مملکت بشه خوبه یا نه؟
از آنجایی که شخصا اصلا از خاتمی خوشم نمیاد و اصولا این خوش نیومدن من به دو دلیله: یکی اینکه خاتمی آخونده و دوم اینکه همش امام امام و انقلاب انقلاب میکنه و طرفدار حمایت از نظام و بر قرار موندن نظامه. پس از مدتها فکر و دو دلی بالاخره با وجود تضاد بعضی افکار ذکر شده خاتمی با افکار من بالاخره تصمیم کبری را گرفتم و بدینوسیله اعتراف می کنم که این بار اگه خاتمی یا هر اصلاح طلب خایه دار یا بی خایه دیگه ای کاندیدای رئیس جمهوری بشه من میرم و برای اولین بار مهر ننگ رای دادن در ج.ل. ایران رو توی شناسنامه ام می زنم.
اصولا به صورت سنتی عوام مخالف جا (جمهوری اسلامی) دو دلیل برای نخواستن خاتمی ذکر می کنند و به نظر من احمدی نژاد بی اساس بودن این دو دلیل رو اثبات کرد.
دلیل اول اینکه اگه یه آدم رادیکال بنیادگرا (دقیقا احمدی نژاد) رئیس جمهور بشه و آزادی و آرامش مردم رو با شدت بیشتر به فاک بده کاسه صبر مردم لبریز میشه و حکومت رو سرنگون می کنند. احمدی نژاد اشتباه بودن این دلیل رو ثابت کرد و اصولا من به این نتیجه رسیده ام که کاسه صبر مردم سوراخه و هیچ وقت پر نمیشه. هرجه هم فشار محتویات کاسه صبر بشتر شه سوراخش گشادتر میشه. به صورت آماری هم به راحتی میشه فهمید که قشری از مردم که از همه جهت بیشتر تحت فشار اند (به خاطر فقر و بی سوادی) بزرگترین و شاید تنها قشر واقعا طرفدار نظام رو تشکیل می دهنند. در حقیقت افزایش فشار و خفقان و فقر نه تنها باعث ور افتادن نظام میشه بلکه باعث مستحکم تر شدن نظام هم میشه.
دلیل دوم اینه که اگه یه آدم مذهبی افراطی که با تمام دنیا مشکل داره (دقیقا احمدی نژاد) رئیس جمهور بشه آمریکا و غرب قاطی می کنند و میزنند خواهر و مادر نظام را یکی می کنند. احمدی نژاد بی اساس بودن این مساله را هم اثبات کرد که حتی با تمام دشمنی با دنیا و هفتاد تا قطع نامه فصل هفتم و … کک نظام نگزید و کسی کاری به کارشان نداشت.
در حقیقت این نظام نه از برای فشار نیاوردن به مردم یا دشمن خارجی نداشتن پا برجاست بلکه فقط از برای نفت و پول و قدرت و بی اطلاعی عوام پا بر جاست. حال در این فضا باز آمدن خاتمی اگر کمی بال و پر به قشر روشنفکر و دانشجو و نسل جدید جوانان ایرانی بده همین دستاورد بزرگیه و لنگه کفشی است بس با ارزش در وسط بیابان.
